Tüm duvarları şiirlerin dışına taşıdım.
Kuşlar, böcekler, bütün aşklar
eski bir enkazın altında kaldı.
Kravatlar taktım sen yanımdayken.
Gel, seyreyle hâlimi de gülümse biraz.
Besmelesiz başladığın bu aşkın bedelini dağıtıyorum bu gece…
Tıka basa bu şehri yemişçesine dolaşıyorum
seni unutamadığımdan beri;
Her an istifra etmeye hazır bir hasta gibi…
Yüreğimde bir Firavun sarayı,
sesinle örülmüş duvarlar
Nemrut gibi yükselir,
güneşe karşı baş eğmez.
Küllerimden doğacak bir feniks misali
Sessizliğin içimde çürüyen bir kuş gibi
Kırık aynalarda kendi suretime bakarken her yara izi bir kapı,
Her iz unutulmuş bir yol.
Zamanın ipliği kayıyor ellerimden
Kalbimin ritmi bile yalnızlığa eşlik ediyor.
Eski ruhlar dönüyor içimde.
Rüzgâr gibi esiyorsun içime doğru
Her nefeste seni çağıran bir feryad'ım
Ve her sessizlikte içimde büyüyen bir sevdan var.
Kırık taşlarla örülü yollarımda
Zemzem oluyorsun ömrüme
Biliyor musun;
Sen yokken yüreğime bastılar tüm cümlelerini de, ezdiler beni.
Sarıldıkça anılara büküldü belim,
Suskunlukla itham ediyorlarken beni.
Bakma öyle!
Gittin ya
Hep seni giyinip kuşanıyorum
Bir türlü oturmuyor yüreğin yüreğime.
Bana emanet duruşların.
Başkalarına ait oluşundan biliyorum
Olmadığın sokaklarda nefes almanın suçuyla eziliyorum
-
Derinin Dünyası
-
Amaçsız Kafa
Tüm Yorumlarİyi ki yazıyorsun Gülden.
Ara ara geldiğimde nedir'lerine bakmak bile keyif veriyor.
Şiirlerini okurken hep aynı şeyi hissediyorum…
Sanki kelimeler değil de, içinden bir parça düşüyor sayfalara.
Herkes yazıyor belki ama herkes bu kadar hissettiremiyor.
İyi ki yazıyorsun, iyi ki varsın güzel insan..