Gözyaşım Emanet Sana Şiiri - Raif Kemal ...

​Gidiyorsun ya işte, yıkıldı dünyam başıma,
Bir acı rüzgar esiyor yine sol yanıma...
Ne söylesem boş şimdi, ne yapsam nafile,
Yüreğimi bırakıp gidiyorsun bu şehre bile.
​Hani ellerimiz ayrılmayacaktı mahşere kadar?
Hani gözlerimizde hep o mutlu baharlar?
Bak, şimdi hüzün yağıyor adı sensiz sokaklara,
Hasretini yazıyorum acı dolu mısralara.
​Unutulur mu sandın yaşanan onca güzelliği?
Yalan mıydı gözlerindeki o masum sevgiyi?
Şimdi hangi duaya sığınsam, hangi hayale?
Vurgun yemiş bu gönlüm, düştü dilden dile.
​Gidiyorsun... Arkana bile bakmadan, pervasızca,
Bense öylece kalakaldım, sessiz ve kimsesizce.
Şimdi baş başayım yine duvarlarla, fotoğraflarla,
Bir ömür tüketilir mi böyle sensiz, hatıralarla?
​Hadi git! Durma öyle, yollar senin olsun,
Bırak bu garip gönlüm dertleriyle kavrulsun.
Ama unutma sakın, son bir sözdür bu sana:
Bu yaralı yürek, bu gözyaşım emanet sana