Gözlerden açılan kapılar

Ben,
İki evlat anasıyım,
Bir ana babanın kıymetli evladıyım.
Eşim, gelinim, bacıyım
Kardeşim, arkadaşım,
İş yerinde amirim, çalışanım....
Rollerim çoktur benim,
Bazen oynamayı bırakır;
Kalemimi alır yazarım...
Süslü laflar edemem;
Gecenin sessizliiğinde duyduğumu,
Gündüzün telaşında gördüğümü yazarım..
Hiç çirkin yüz görmedim
Gözlerden açılan kapıları yazarım.
Benlikler konuşunca,
Kırılan gönülleri yazarım.
Bir adamın yoksul anıları gelir aklıma;
Çiğ bulgura kaşık sallar, yazarım.
Yusuf'un düştüğü kuyudan,
Bir çilekeşin,
Sırtına sardığı yükün altından yazarım .
Gazze yanarken,
Ölüme meydan okuyan çocukların gözlerinden;
Bir zeytin ağacının dalındaki özgürlüğü yazarım.
Rutinler boğar insanı bazen,
Perdeler aralanınca yazarım.
Delinin gözünden akıllıyı,
Hastanın gözünden sağlığı,
Tevekkül nazarından isyankar bakışı yazarım...
Baharda nergisler aşkı hatırlatır bana,
Serinde bir yelek uzatılır sırtıma,
Şefkatten başım döner, yazarım...
Sabah güneş girince penceremden,
Mutluluktan çoşarım...
Dilime dolanan şarkıları yaşarken,
Oynak bir türküde sallanırken yazarım...
Seni seviyorum derim sevdiklerime;
On kere yüz kere bin kere...
Her defasında son kez söyler gibi,
Dolar taşarım..
Sevmenin
ve
Sevilmenin hazzı ile yazarım....