Görürsün Şiiri - Bahadır Boranlı

Uzaktan gördüğün aşılmaz bir dağ,
Hayran bakarsın da neler görürsün.
Üzerinden aşılmaz geçemezsin sağ,
Sarp kayalıklardan düşer görürsün.

Elimde gördüğün kâğıt ve kalem,
Başımdan eksilmez dert ile elem,
Benim için meczup der elâlem,
Yazayım kâğıda oku görürsün.

Bende bir zamanlar âşık kul idim,
Aşkın ateşinde yandım eridim,
Ayrı düştüm yârden o an kül idim,
Savur küllerimi, tozum görürsün.

Gayrı yoktu kulda görmedim vefâ,
Neler etti çektim ol cevr i cefâ,
Gönülden sürmedim bir kere sefâ,
Düştüm bir kötüye halim görürsün.

Rüzgâr esti şimdi külüm tutuştu,
Ruhum bedenimle yine buluştu,
Gerçek aşk benimle uçan bir kuştu,
Hak yoluna düştüm şimdi görürsün.