Görünmez Kıyılar Şiiri - Yahya Kaydul

Deniz nereden bilsin,
İnsanın karada bile boğulduğunu.
Kulaç atmaktan yorulup da
Kendi gölgesinde kaybolduğunu.

​Tuzlu sular değil ki ciğeri yakan,
Gözle görülmeyen o ağır duman.
Fırtına dışarıda kopsa ne çıkar,
Asıl tufan insanın içinde, her an.

​Sığındığı limanlar dar gelir bazen,
Yüzünde bir tebessüm, ruhunda hüzün.
Deniz martılara anlatır derdini,
İnsan ise susar, geceden de uzun.