Hayat çekilmez diyorlar, şaşırıyorum.
Yaşamdan bunaldıklarını söylüyorlar, garipsiyorum.
Allah'a isyan ediyorlar, kınıyorum.
Görmüyorlar mı tepelerinde yükseleni?
Baktıkça dünyamızı genişleten sonsuzluğu...
Hüzünler kadar gri, umutlar kadar mavi.
Elbette acı var, çile var;
Yoksulluk çekiyoruz her birimiz.
Kimi zaman kaçmak istiyoruz, kaybolmak;
Fakat farkındayız yapamayacağımızın.
Susuyoruz, durgunlaşıyoruz.
Kabulleniyoruz hayatın sivriliklerini;
İşte o an güzel geliyor dünya:
Ağaçlar, yağmurlar, insanlar...
Seviyoruz, aşık oluyoruz.
Kayıt Tarihi : 28.03.2026 20:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!