Gönlü zengin, kafiyesi kıt, derdi dünyadan büyük.
Geçtim aynanın karşısına,
Bir suret, iki kol, iki göz nicesi....
Ama göremiyorum asıl beni,
Beni ben yapan acıyı ve tecrübeyi
Yalan görüyorum, sahtekar aynalar!
Hayat çekilmez diyorlar, şaşırıyorum.
Yaşamdan bunaldıklarını söylüyorlar, garipsiyorum.
Allah'a isyan ediyorlar, kınıyorum.
Görmüyorlar mı tepelerinde yükseleni?
Baktıkça dünyamızı genişleten sonsuzluğu...
Gizli bahçende açar teninin gülü,
kırmızı, ıslak, sessiz bir isyan gibi.
Parmaklarım, geceye sığınmış bir rüzgâr,
yapraklarını aralar usulca, titreyerek.
Sıcaklığın sarar beni, yumuşak bir örtü gibi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!