Geçtim aynanın karşısına,
Bir suret, iki kol, iki göz nicesi....
Ama göremiyorum asıl beni,
Beni ben yapan acıyı ve tecrübeyi
Yalan görüyorum, sahtekar aynalar!
Hala tek parça gösteriyor bedenimi,
Ruhumun ne derece dağıldığını görmeden.
Rüzgarın vaveylasıyla çeviriyorum başımı
Damlalar birer gülle gibi vuruyor cama.
Derhal atıyorum kendimi sokaklara,
Dağılan parçalarıma rastlama umuduyla
Fakat issız evimden çıkmadan, Biliyorum
Beni ferahlatması gereken yağmur,
Buzdan bir ateş saçacak yüreğime...
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 16:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)