ANTOLOJİ ESER NO: 369
ESER ADI: KADER (GÖNÜL YAYLASI)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 18.04.2009
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Güzelleme / Melali / Yayla Koşması
SÖZLER
Uzanıp gitsem şu gönül yaylasına
Mor menekşeler sümbüller toplasam
Kader bana deste deste gül verse
Duman bürümüş duman yayladan gitse
Kader gider gelir benimle uğraşır
[NAKARAT]
Duman duman olmuş gönül yaylamda
Gözler görmez aklım ermez kader gülmez
Duman duman olmuş gönül yaylamda
Kader gider gelir benimle uğraşır
Menekşeler sümbüller dalında durmaz
Ovamdaki bulutlar dağlara gitmez
Kaç baharda bekledim de yaz gelmedi
Kaderim de bana da hiç de gülmedi
Kader gider gelir benimle uğraşır
[FİNAL]
Kuzu meleşir anasıyla belleşir
Gönül deryasında yaram dölleşir
Gayri bu dünyada felek elleşir
Kader gider gelir benimle uğraşır...
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 08:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; doğanın o eşsiz düzeni ile insanın kendi karmaşık kaderi arasındaki o keskin çelişkinin hikayesidir. Muharrem Ayrancı, gönlünü bir yaylaya benzetir ama bu yayla mor menekşelerle değil, yolu kapatan ağır bir dumanla kaplıdır. Doğada her şey (kuzu ve anası gibi) birbirini bulup teselli olurken, ozan kendi kaderiyle baş başa kalmış, feleğin bitmek bilmeyen "uğraşısına" hedef olmuştur. Baharın gelip de yazın bir türlü uğramadığı o ara mevsim, ozanın umutla hayal kırıklığı arasında sıkışıp kaldığı o dumanlı gönül makamıdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!