Gönül Sürgünü Şiiri - Mercan Bkrp

Penceremde dinmek bilmez bir yağmur,
Sanki bulutlar ayrılığın yükünü taşıyor.
Toprak kokusu odaya dolarken ince ince,
İçimde bir özlem, sığmıyor hiçbir yere, taşıyor.

Sana çıkan yollar kapalı, mevsim hep ayaz,
Gönül kuşum bu sessizliğe nasıl alışır?
Sevdanın telleri demirden bir kafes sanki;
Ruhum içinde çırpındıkça sana karışır.

Dedim ya gülüm, bu bendeki sıradan bir heves değil,
İlmik ilmik işlenmiş sonsuz bir aşk masalı.
Islandıkça ağırlaşan kanatlarım yorgun,
Ama kalbim hâlâ senin limanına yaslanmalı.