Bezm-i elestten kopup, yola düşen can biziz,
Gurbet ellerde kalıp, her an ağlayan biziz.
Yol dediğin bir ömür, Hakk’a giden fıtrattır,
Gönül mülkünde sâlik, her demde bir murattır.
Yolcu nefsin elinden, sıyrılan bir âşıktır,
Gözü maşuk yüzünde, kalbi pak ve sâdıktır.
Yolculuk hicretidir, bu fâni masivadan,
Gönül kuşu uçmak ister, şu dâr-ı fâniden.
Heybesinde gözyaşı, aşk odundan bir alev,
Zikr-i dâimle yürür, kalbi sanki nurdan ev.
Divâne’yim bu yolda, cânan-ı menzilim uludur,
Vuslat günü gelince, hicranım nihayet bulur.
Kayıt Tarihi : 29.07.2026 08:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!