Gönül kuyusu Şiiri - Tuğçe Baksi

Sana taş atana gül uzat, derdi annem.
Öyle yaparmışsın.
Yüreğin dağlanırken bile gülmek
Bunu nasıl başarmışsın?
Kuyuda Yusuf değilim ama kararmış kuyu kadar derin gönlüm.
Bir kuşunki kadar kısaymış meğer ömrüm.
Bir kez olsun rüyamda seni gördüm.
Bu bana bir ömür yeter.
Bir daha gel, gel ve öyle bir şey söyle ki;
Yüreğimin ağırlığını, haddimi, hududumu bileyim
Ya Muhammed.