Gönül Ayinesi Şiiri - Malik Ejder Gülkokar

​Cihan bağında bir gülüm, kokum sensin, özüm sensin,
Şu şaşkın dilde bülbülüm, sözüm sensin, közüm sensin.
Vücudum mülkünü yıktım, sığındım lütf-u ihsana,
Bakan ancak o basar ı rahmân’ hem bu gözüm sensin.

​Görünen bunca eşyada, sıfatın cilvesi zahir,
Ne evvel var ne de ahir, heman şimdiki yüzüm sensin.
Seni bir gayrı sanmazdım, meğer "ben" dediğim senmiş,
Şu kesret perdesin yırttım, hakikat gündüzüm sensin.

​Okudum ilm-i esmayı, kitab-ı kalbe hatmettim,
Muradım sende mahvolmak, rızam sensin, hazım sensin.
Gel ey saki, sun ol meyden, fena bulsun bu varlığım,
Sükûtum sende deryadır, feryadım avazım sensin.

​Ne dervişlik ne sultanlık, hepsi bir hayal-i hamdır,
Ezelden ta ebed dek Hu, baharım hem güzüm sensin.
Bu mülkün sahibi sensin, emanetçisi ben oldum,
Nazar kıldım Sâdık her bir yüzden, her melâmet özüm sensin.

Ejder Gulkokar fakirül Melâmi 24,03,2026 Ankara Keçiören