Gönlümde kabarır bir isyan,
Sevmek değil bu —
yarım kalmışlığın bıraktığı sızı.
Avucumda zaman kül gibi,
üfledikçe eksilir.
Sen yoksun, ama buradasın,
kendin değil — boşluğunla varsın içimde.
Bekledim
dün gibi, bugün gibi, yarın gibi…
Beklemekten başka fiil bilmez oldum.
Hatıralar yanımda,
bir de o yırtık fotoğraf.
Hepsi yetim,
hepsi yalnız.
Sevgililer geçer önümden kol kola,
ben kendi gölgemle çarpışırım usulca.
Yoruldum dikenli düşünce yollarında,
omuzlarımda imkânsızlığın yükü.
Söyle,
hiç yorulmadın mı
bir kalbi yarım bırakmaktan?
Yüreğim kabarır — sessiz ama sert,
söze varmadan boğar beni her nefes.
Sabahla akşamın arası silindi,
artık kendim değilim — her yanım yıkık.
Pusulasız bir gemi bile
benden az kayıp bu okyanusta.
Bu hâl yalnızlık değil artık,
bu hâl sabrın kendisi —
kalbimde kırık bir türkü gibi.
2011
Kayıt Tarihi : 15.1.2026 23:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!