Gönle Düşen Gül Şiiri - Sami Gökay

Bir söz düşer bazen kalbe, sessiz büyür içimde
Bir gül açar derinlerde, saklı kalır içimde

Kimse bilmez kimse görmez, sevda gizli gönlümde
Gülüm deme sakın yarim, söz kalmasın dilimde

Her bahçede açmaz güller, her gönülde sevda yok
Kimi diken olur bazen, kanatır avuçlar çok

Bir bakış düşer kalplere, susar yıllarca insan
Bir isim saklı kalır da, duymaz onu hiçbir can

Bazen öyle bir gül vardır, gönül toprağım içte
Sessiz sessiz büyür gider, kokusu siner içte

Gülüm diyemedim sana, sözlerim kaldı yarım
Kalbimin ortasına sen, bir gül ektin canım

Solsa dünya ne çıkar ki, o gül solmaz içimde
Gönlümde açan o gül, yaşayacak benimle

Yollar uzun geceler zor, sessiz geçer bu ömür
Kimi sevda rüzgar olur, kimi kalpte kalır iz

Kimi yağmur gibi yağar, kimi ateş gibi yakar
Ama gönle düşen gül, yıllar geçse de kokar

Bir gün rüzgar sorar ise, adını söylerim yar
Unutmadım seni ben der, içimde kalan bahar

Geceler şahidim benim, yollar sırdaşım olur
Bir sevda vardı içimde, adı sendin be yarim

Yıllar geçer mevsim döner, güller solar baharlar
Ama kalbe düşen gül, kokusuyla hep yaşar

Sorarsan bana sevdayı, bir gül derim bir de sen
Her çiçek solar dünyada, sen solmazsın içimden

21,04,2026