Gölgesizler Şiiri - Engin Topkan

Karanlık, ruhum etimi kemiren kör bir bıçaktır;
Zihnimin dehlizlerinde çürüyor solan hatıran.
Burada ne bir ışık sızacak ne bir gün doğacaktır,
Sessizlik, altından kalkamadığım en ağır tavan.

Raylar pas tuttu, o tren çoktan devrildi uçuruma,
Vagonlardan saçılan sevda, şimdi bataklıkta bir leştir.
Yazmayı bıraktı ellerim, kahır sindi kuruyan kanıma,
Siyah bir kefen gibi çöktü tepeme o son güneş.

Gözlerin, sönen bir yıldızın geride bıraktığı kül,
Avuçlarımda savrulan, tozlu isli yabancı bir masal.
Artık ne bir yeşillik barındırır içimde bu son gül,
Ne de limandan kalkacak bizi kurtaracak bir sal.

Geç kaldın; artık ne bir dönüşün anlamı var ne sitemin,
Adını kazıdığım o derin yer, kazar şimdi dipsiz bir mezar.
Ben zaten yokum, çoktan silindi dünyadaki gölgem,
Bu zifiri boşlukta sadece yokluğun sızısı uzar.

Yüzün bin parçaya bölündü, çatladı aynalar.
Her parçada ayrı bir eda, ayrı bir seda.
İsmin silindi defterden, döküldü sayfalar.
Geriye kaldı sadece isimsiz bir elveda.

Zaman, kollarını kesmiş bir saat gibi çaresiz,
Akreple yelkovan gömülmüş çoktan bu kara toprağa.
Biz bu hikayede hem katiliz şimdi hem de farksız bir iz,
Rüzgarın bile acımadan kıydığı o kuru yaprağa.

Kalbim durdu ama ölmeyi unuttu sanki,
Zamanla inatlaşıp çürümüş bir enkaz.
Rüzgar esse tozunu alır giderdi belki,
Ama burada rüzgar da küsmüş, nefesi ayaz.

Duvar saatinin sarkacı vurur durur göğse doğru,
Her tik-tak bir eksilmedir, tüketir umudu, doğruyu.
Zaman akmaz burada, adeta geriye doğru yürür;
Her geçen saniye ömürden bir anı alıp götür.

Kelimeler havada asılı kalır, sitem ağır bir sis gibi,
Görünmez zincirler bağlamış ruhu, demir atmış hapis gibi.
Yokluğun boşluğu büyür odada, ruhumu yutar yavaşça,
Bir can feryat eder sessizce: "Beni de sil, o yoksa bu hayatta..."

Kapılar mühürlü, anahtar çoktan kırıldı,
Bu diyarda ne gelen var ne giden bir can.
Adım silindi rüzgardan, izim de silindi,
Geriye kalan anılar yokluğunu fısıldayan.

Gelme artık, ışık ararsan kül bulursun,
Burada her şey biter başladığı anda.
Ben Gölgesizler’in son gölgesi oldum,
Kapattım defteri noktayı koydum sonda.

ENGİN TOPKAN (16.07.2026)

Engin Topkan
Kayıt Tarihi : 16.07.2026 18:45:00