Gölge Oyunu Şiiri - Engin Topkan

Yırtıldı kör gecenin / kalbini yırtan o çığ,
Kurtuldu zincirinden / koptu karanlık sıyrığ!
Derin bir sessizliğin / diktiği köhne kefen,
Fırlattım maskeleri / sıyrıldım gölgelerden!

Ezberlenen masallar / sahte kurallar bitti,
Korkunun ördüğü sur / çöktü maziye gitti!
Bileği sızlatan o / paslı köhne pranga,
Eritir bir bir ruhları / volkanlaştıran manga!

Kuklacının ipini / kestim tek bir hamlede,
Ne sahte bir oyun var / ne sahne bu perdede!
Gölge oyunu bitti / hakikat haykırıyor,
Gözlerdeki bu alev / karanlığı kırıyor!

Ekmeğe aç değil tek / bu asi asil beden,
Sustukça çağıldayan / volkan taşar sineden!
Doyurmaz ruhumu / sarayın sahte aşı,
Azığım katığımdır / özgürlüğün savaşı!

Varsın gökler gürlesin / şimşekler yere insin,
Korku bilmez yürekte / fırtınalar dinmesin!
Eğilmeyen başların / ne tacı var ne tahtı,
Altın harfle yazacak / tarih bu şanlı ahti!

Yalnız değilim artık / bak meydanlar uyandı,
Sustuğum yerde bin ses / tek bir renge boyandı!
Bir kıvılcım yetermiş / meğer bütün bu kışa,
Yürüyoruz durmadan / o güneşli çıkışa!

Bu şiir yazılmadı / kurşun gibi döküldü,
Zamanın defterinden / tüm sayfalar söküldü!
Şu saniyede doğdu / bu görkemli ihtilal,
Silemez hiçbir silgi / bu kanda var bir celal!

Bitti denilen yerde / yeniden başlıyoruz,
Sınırları çizen o / zalim eli taşlıyoruz!
Ben hürüm ben insanım / hür çağın nefesiyim,
Küllerinden doğan o / başkaldırı sesiyim!

ENGİN TOPKAN (02.08.2026)