Karanlık, ruhum etimi kemiren kör bir bıçaktır;
Zihnimin dehlizlerinde çürüyor solan hatıran.
Burada ne bir ışık sızacak ne bir gün doğacaktır,
Sessizlik, altından kalkamadığım en ağır tavan.
Raylar pas tuttu, o tren çoktan devrildi uçuruma,
Vagonlardan saçılan sevda, şimdi bataklıkta bir leştir.
Elimde, sükutun nabzını dinle,
Dinle de gönlümü alıver gitsin!
Saçlarımdan tutup, kor gözlerinle,
Yaşlı gözlerime dalıver gitsin!
Yürü, gölgen seni uğurlamakta,
Devamını Oku
Dinle de gönlümü alıver gitsin!
Saçlarımdan tutup, kor gözlerinle,
Yaşlı gözlerime dalıver gitsin!
Yürü, gölgen seni uğurlamakta,



