Karanlık, ruhum etimi kemiren kör bir bıçaktır;
Zihnimin dehlizlerinde çürüyor solan hatıran.
Burada ne bir ışık sızacak ne bir gün doğacaktır,
Sessizlik, altından kalkamadığım en ağır tavan.
Raylar pas tuttu, o tren çoktan devrildi uçuruma,
Vagonlardan saçılan sevda, şimdi bataklıkta bir leştir.
Sensizdim kendime bir iş aradım,
Baştan savıp asabımı bozdular.
Hatırşinas dostlarıma uğradım,
Sağolsunlar müdür beye yazdılar.
Müdür bey gerçekten yufka yürekmiş,
Devamını Oku
Baştan savıp asabımı bozdular.
Hatırşinas dostlarıma uğradım,
Sağolsunlar müdür beye yazdılar.
Müdür bey gerçekten yufka yürekmiş,



