Karanlık, ruhum etimi kemiren kör bir bıçaktır;
Zihnimin dehlizlerinde çürüyor solan hatıran.
Burada ne bir ışık sızacak ne bir gün doğacaktır,
Sessizlik, altından kalkamadığım en ağır tavan.
Raylar pas tuttu, o tren çoktan devrildi uçuruma,
Vagonlardan saçılan sevda, şimdi bataklıkta bir leştir.
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?



