Gölgeler Şiiri - Bahadır Boranlı

Gölgeler gün batımı el ayak çeker bizden,
Hiç var olmamış gibi sessiz çekip giderler.
Gece karanlığında kaybolurken gözlerden,
Kuytu köşede saklı bizi bekler gölgeler.

Biz ışıkta bir olduk gölgelerle biliriz,
Gölgelerle birlikte çizilmiş kaderimiz,
Günah gibi takipte bazen sevapta biriz,
Koyvermez yalnız bizi peşi sıra gölgeler.

Bazen aslından uzun hepsi kocaman devler,
Bazen ayak altında yerden bitme cüceler,
Bir kibrit alevinde bize güler geçerler,
Gönüllere eğlence oyun oynar gölgeler.

Huzur verir serilen yerde çınar gölgesi,
Göğü delen dallarla gölgelerin bilgesi,
Gölgesinde salıncak bir çocuğun neşesi,
Sevdaların şahidi alkış tutar gölgeler.

Böyle sürer bir ömür ruh bedenden ayrılır,
Bu âlemde bedenler ne de gölgeler kalır,
Yerle yeksân olur mülk çınar kurur yıkılır,
Arkanda bıraktığın mahzundur hep gölgeler