Geçmiş zaman zaman
Artık ben yokum diyeceğim zaman
Hepsi içinde toplandı.
Hayata tutunacak dallarım vardı, çürüyen
Kaybettiklerime ağlamak için cok fazla kaybettim..
Hala yaralı zamanlarımızdan kalma bir kaç acılı duruşumuz
bazı yolların virajları dar,
bazı evlerin ışıkları hiç sönmüyor..
yorulmadık mı sevgilim
düzenin parçası olmaktan..
biz bu dünya yükünün altında yenilgilerimizi suçlamaktan kalkamayız. hiçbir sıkıntı bedenden çıkmıyor,bedenden çıkmayınca.
geriye gidebilseydik ilkleri hissederdik yeniden.
biz bir film sahnesiyiz sevgilim
bütün senaryolar üstümüzde
baştan ve sondan ayrıyız
perde perde uzaklaşıyoruz evrenden
baktım yol kenarıyız sevgilim
gümüş tencereler bir kaç kaşık
Hiç bitmeyecek gibi yaşadık
İzlerimiz varsa hala bir yerlerde
Bulunmamak üzere taşındık
Yani döndürmek isterdim bizi
Ne çok detayı özlüyorum bir bilsen
İçim içime sığmıyor ama taşmıyorumda
Görsem seni anlatırdım,ellerin saçlarımda olsa
Her yer yine aynı yerinde dursa
Ne çok imkansızlık var
Ama sen ilkbahar ol,olmak istediğin gibi.
İlkbahar'da açar kavaklar,
İlk baharda güzelleşir herşey.
sen ilk bahar ol.
Sen şimdi ilk baharsın.
seninle yarıştıramıyorum oyuncaklarımı.
görüp
yakalayamıyorum kesiklerini.
Kaç kere çekersin yaktığın sigarayı
Sönmeden
sokak lambalarının bizi göremediği yere gidelim
tanıyamadım insanlığı
gözleri vardı, körlerdi.
kulakları vardı, duymak istediği kadar duyan.
benlikleri vardı, yansıttıkları kadar yada ona benzer bir oyunculukla sunan.
bir sahnedeyiz,
Sana doğru cümleyi söyleyene kadar anlatmak istiyorum,
İnsan hep tökezliyor alışana kadar.
hayat cok canımı acıttı desen, hiçbir
sürgünden geçmediğini bilirim.
Sancılı bir kaç ay ardından bahar,
seninle mevsimler geçirmeden gidiyor gibiyim.
kaç yaz eskittim
yolum sana çıkacak diye,
dedim ya olmayacaktı yine de yüz çevirmedim
korkum değişmene yüz göstermen
çabalamadım bu yüzden.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!