bir vakitler burda
uzayan gölgemiz
arkamızda dağlar
sonsuz bir yolun başındayız
henüz koşmadık
konuşmak istemiyorum
düşünmek daha iyi gelirken
konuşmak istemiyorum
ağlamak daha güzelken
ve durmak istemiyorum
gitmek daha güzelken
yanıma oturdun
tam karşıya bakıyordu gözlerim
anlatmanı istedim
sense hiç konuşmadın
tam karşıya bakıyordu gözlerim
gözlerim yorgundu
gözlerimde görmediniz mi yorgunluğumu
hiç mi anlamadınız
bakmaktan kaçındığınız yerdeyim
başınızı çevirdiğiniz
gökyüzünde baktığınız yer
yerdeki toprak parçası gibi.
Aynı değil hep aynı dediklerim
Hiçbir çatının altında değil sevdiklerim
İşte geldik sona, sonrasını bilmem
Ben hep geçmişten bahsederim
Ve bütün güzellikler bizden önce yaşandı
Biz yitirilmişliğin kalıntısı
onca yol gelmişim de sen kapıyı açmamışsın
yorgunum. günlerce yürümüşüm, susamışım
açlıkta dert değil
ellerini tutmalıyım.
görmeliyim yüzünü
okuyamıyorum içinin hüznünü
Bende ki acı boşluğuna seni yerleştirdim,
Sonra tuttum bir odaya bıraktım.
Yaşasaydın orada da yaşardın
Tutunsaydın bu sokaklarda da tutunurdun
Yok olmak tercihindi
seni var etmek bendeki istekti..
Say ki anıları yaşatacak kadar birikimim var
Çok ağırlaştım
Göğsümde yatıracak yerim var
Yeniden başlayacağım
Belki hâlâ biraz umudum var
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!