Gökçe Zafer Özaki Ûftade Şiirleri - Şair ...

Lüzumsuz değil hiçbir amel
Çürük olmayan sağlam temel
Varmaktır Mevla'ya esas emel
Gel nolursan ol yine de gel

Fasıklar çıkarsa da binbir engel

Sevdim.
Bu, olan kısımdı.
Gitmedi.
Bu, benim hatam sanıldı.
Oysa bazı insanlar

Adsız Bir Hikâye
Bir kalp vardı,
sessiz büyümüş,
erken ciddileşmiş,
geç sevmiş.
Sevdiğini gördü

B oyandım rengine aşkın
‎E lveda deme bana çünkü sana veda ederken senden sana mı gideceğim
‎T amamen senle doluyken nereye yolculuk edeceğim
‎Ü züntülerde saklı sevinçler, soğuklarda gizlidir yaz
‎L otus çiçeği gibi taze sevda her daim saf ve beyaz

Çölde Çalan Ney, Külden Doğan Aşk
Bir çöl vardı içimde,
ne yol izi belliydi ne de menzil,
kumlar suskundu,
gökyüzü sabırla bakıyordu bana.
O çölde bir ney çaldı,

Ankara’ya bir ferahlık rahmet iner Ramazan gelince,
Ulus’ta Hacı Bayramda ezan sesi yankılanır ince ince.
Taşlar dahi çiçek açar insan sevince
Sokak lambaları bile daha yumuşak parlar,
Sanki her ışık kalplere umut saklar.
Bir pide kokusu yayılır mahalle aralarına,

Ben gelmedim dava için,
Ben sevda için öterim.
Güller açmasa da,
Güneş doğmasa da,
Hu esmasına nida ederim.

Bir meclis kuruldu,
yer ne yeryüzüydü ne gök,
iki nefes arası bir durak.
Ortada bir kandil,
fitili sabırdan,

Bir yola çıktım adını bilmez idim,
Gönlüm yandı, nedenini sormaz idim.
Bir sevda düştü içime, sandım ki yar,
Meğer Hak çağırırmış, ben duymaz idim.
***********
Dediler: “Gitti o, artık dönmez geri,”

B^eklemek cehennemdir der Dostoyevski romanında

E^n kritik dönemeçlerden biridir aşk kader planında

T^emsil edemez sevdayı hiçbir sembol