Gül Bahçem
Senin aşkın düştü kalbime,
bir fidan gibi filizlendi,
her dalında umut, her yaprağında sabır taşıyor.
Büyüdü, gelişti ve ben onu özenle korudum,
karşılık beklemeden, yalnızca senin varlığın için.
Bir âşık idi, gönlü ateşten nişân,
Adı dert, özü sabır, yolu imtihân.
Bir surete bağlandı gönül ipleri,
Sandı ki o yüzde saklıdır sırları.
Hayaline sarılırken yokluğunda buldum seni
Seni sevmek bir bahar gibi hep taze hep yeni
Anka kuşu yansa ne olur küllerinden doğacaksa eğer
Sensizliğe de dayanırım artacaksa bana verdiğin değer
Her sevgi zamanla bitermiş dediler benimki bitmedi anlayamadım
Bu aşktan hayır yok unut dediler ne yaptımsa seni unutamadım
Ekmeğim, nimetim, umudum, hayalim, hedefim, hatıralarım
Yokluğunda hep bir şeyler eksik, bir şeyler tatsız, her yerde sen varsın
Sensiz kurak bir toprak, kalaysız bir bakır, meyvesiz bir ağaç gibiyim kırık dallarım
Hakk adıyla başlamalı söze
Can katar onun ismi öze
İmandır en kıymetli hazine
Nurla dolar imanlıysa sine
Lüzum yok hiç öfkeye kine
Kabe i Muazzama sırlı bir ayna sanki
Kabul olur tüm dualar burada İnanki
Hacerul Esved, makamı İbrahim, hicri İsmail
Tüm bu makam ve mevkilerin kıymetini bil
Hüzn Kulübesi
Bir kulübe yaptım kalbimin ucuna,
Duvarı suskunluk, çatısı dua.
Gelen giden yok, giden de sorulmaz,
Bir isim durur içimde, anılmaz.
Gözlerim yola değil, kaderime bakar,
Kederler hüzünler ziyaret eder, konuklar çok diye şikayet olmaz
Hikaye etmek dahi şikayet malum, sabırsız, zahmetsiz ibadet olmaz
Leyla Leyla diye feryat edersen, figan eden kula inayet olmaz
Hep zarar ederim diye ümidin kesme, zararsız, masrafsız ticaret olmaz
Bir ben miyim diye, sitemler etme; edepten adaptan ayrılıp gitme, pervasız olana hidayet olmaz
Halimi anlayan bulunmaz deme, edilmeyen duaya icabet olmaz.
İki Kişilik Sevmek
Habersizce tek başına, yalnızlığı paylaşmak kendinle.
Ama samimi bütün hücrelerinle sevmekmiş.
Bir gün gelecek diye yapmak bütün planları. Aşk rengine boyamakmış o gelecek diye kanepeleri koltukları
Ve Biriktirmekmiş Onun seveceği kartpostalları...
Gitti.
Şehir yerinde durdu,
zaman yürümeye devam etti.
Bir ben,
içimden eksilerek kaldım.
Sabahlar doğuyor hâlâ,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!