Baharın Emaneti
Benim takvimimde
hazân hiç yazılmadı sana;
ne vakit adın düşse dile,
gül mevsimi kendi kendine gelir.
Çölde kuyuya bakan göz
Belki ayrı şehirlerde aynı yastığa baş koyacağız, baş edemediğimiz dertlerle yüzleşirken,
Bir tren istasyonunda banliyö treni beklerken, yada Taksim'de tramvaya binerken; kalabalıklar içindeki yalnızlıkta aklına geleceğim şimdi ne yapıyor diye?
Cerrahpaşa'da cerrahlar ameliyata girerken ve herkes için monoton bir günken, sabahın ilk ışıklarıyla beraber küçük bir kız çocuğu mızıkasına üflerken ; geçtiğimiz sokaklardaki arnavut kaldırımlarında aynı hissi yaşayacağız.
Bir tenha sokakta hanımeli kokusu bizi bir anda mazinin derinliklerine taşıyacak ılgıt ılgıt. Vesikalık bir fotoğraftaki tebessüm gibi, rast makamı şarkıların yanakta bıraktığı hafif gamze gibi. El sallarkenki o samimiyet dolu elveda gibi. Gramafondan dalgalanan dramatik bir ezgi gibi. Da Vinci'nin Mona Lisa tablosu sanki.
Ayrı Seferler
Aynı şehri sevdik belki
Ama saatlerimiz tutmadı.
Sen hareket vaktindeydin,
Ben bekleme salonunda.
Anonslar geçti aramızdan,
Bekleyenin Defteri
Bir kapı önünde durmadım ben,
Kapının kendisi oldum.
Gelen olursa incinmesin diye
Eşiği bile yumuşattım.
Hüzün dedikleri
B.elki her şey çok farklı olabilirdi
E.limde değil mazinin dehlizlerindeyim
T.amamlanmamış bir masal gibi
Ümitle hayalkırıklığı arasında sırat
L.üzumsuz değil yaşanılan hayat
Dediler: “Yâr gitti.”
Ben dedim: “Giden kimdi?”
Zîrâ gönlümde doğan mâh,
Ufukla kayıtlı olmazdı.
Bir gül sandılar, soldu dediler,
“Ben Mecnun Olmayı Seçtim”
Bir gün herkes gülerken ben sustum,
Çünkü içimde biri vardı
Adı konmamış,
Ama yokluğu bile kalabalıktı.
Dediler ki:
B*irlikte olacağımız günlerin hayali
E*şiğinde bir ömür beklemeye yeterdi😢
T*ükenen son nefesimi beraber vermek istediğim
Ü*midim, hayalim, hedefim, nimetim
L*azımsın öyle ki sen benim en kıymetlim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!