Göğsüme Oturdu Ağrın…! Şiiri - Hikmet Güner

Göğsüme oturdu ağrın… ağır ağır,
nefesim bile değişti senin yokluğunun ağırlığıyla.
Bir adın düşüyor ya aklıma,
kalbim yerinden çıkacak sanıyorum, o kadar gerçek, o kadar içten.

Göğsüme oturdu ağrın…
ne rüzgâr hafifletiyor bunu, ne gece, ne de sabahın serinliği.
Bir bakışın vardı ya… hâlâ dolaşıyor içimde,
sanki gitmemişsin gibi, sanki kapı hâlâ açık gibi.

Göğsüme oturdu ağrın…
sustukça büyüyor, konuştukça derinleşiyor,
kaçtıkça peşimden geliyor,
yaklaştıkça içime işliyor.

Göğsüme oturdu ağrın…
ve ben artık biliyorum:
Bazı acılar geçmez,
bazı izler silinmez,
bazı insanlar ise kalbin tam ortasına
yerleşir de hiç kalkmaz.

HİKMET GÜNER
26/08/2024