Gönlümde bir ayna var,
ne zaman içine baksam seni görüyorum.
Kendimi ararken bile
yüzün çıkıyor karşıma,
sanki kalbimin en derin yerine
senin suretin kazınmış gibi.
Ne kadar saklasam da olmuyor,
ne kadar kaçsam da değişmiyor.
Ayna kırılmıyor,
yüzün silinmiyor,
izlerin kaybolmuyor içimde.
Her parçasında ayrı bir hatıran duruyor.
Bazen gözlerimi kapatıyorum,
belki kaybolur diye…
ama karanlıkta bile parlıyorsun,
sanki ışığın içime işliyor.
Aynayı kapatsam bile
kalbimdeki görüntün kapanmıyor.
Ve anladım ki…
gönlümdeki ayna
beni bana göstermiyor artık,
beni sana gösteriyor.
Ben kendime bakarken bile
seni görüyorum.
HİKMET GÜNER
19/11/2019
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 20:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!