Göğsüme oturdu ağrın… ağır ağır,
nefesim bile değişti senin yokluğunun ağırlığıyla.
Bir adın düşüyor ya aklıma,
kalbim yerinden çıkacak sanıyorum, o kadar gerçek, o kadar içten.
Göğsüme oturdu ağrın…
ne rüzgâr hafifletiyor bunu, ne gece, ne de sabahın serinliği.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta