Sesini duymak,hapisteki insana umut gibi,
Kollarında uyumak,sağırken ağaçları duymak,
Çöldeyken denizlerde yüzmek,
Gökte ararken yerde bulmak gibi.
İnsan ölür,ruh göğe yükselir gider.
Beden toprakta çürüyüp biter.
Ben sensizliği düşünmeyi istemem,
Sessizlikte çığlıklar atsam neye yeter.
Mutluluğuma nail olan gözlerin,
Derdime deva olan sözlerin,
Hastalığıma şifa olan gülüşlerin,
Baktıkça ortaya çıkan gamzelerin.
Bırak semada yankılansın aşkımız
Kuşlara yuva olsun sevdamız
Balıklara su olsun bakışlarımız
Olmasın birbirimizden gizlimiz,saklımız.
Ben seni izlerken bile özlüyorum
Sensizliğe bu gözler nasıl katlansın.
Ben senden uzaklaştıkça ölüyorum sanıyorum,
Yokluğunda bu kalp ne için atsın.
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 19:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!