Zamanın sustuğu o gizli yerde,
Ruhum senin ruhuna dokundu derin.
Gözle görülmeyen şu ince perde,
Aralandı, bitti hükmü kederin.
Sen bir ışık oldun, ben ise gölge,
Sende kayboldukça kendimi buldum.
Sınırları aşan ilahi bölge,
Aşkının yurdunda sarardım, soldum.
Ten dediğin nedir, toprak fânisi?
Biz ezelden beri yeminli canız.
Bu sonsuz evrenin gizli şarkısı,
Biz o büyük sırda tek bir lisanız.
Ne ayrılık vardır ne de kavuşmak,
Çünkü sen bendesin, bense sendeyim.
Mistik bir sükutla aşka karışmak,
Divane bir yaprak gibi sürüklenmekteyim..
2024
Hasan Yılmaz 3
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 16:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!