Gözlerin Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Bir neşeli ve güneşin güldüğü gün
Ben ıstıraptan uzak ben umutlu
Ve ben benimle öylesine mutlu
Sen gece gibi yüreğime çöktün

Kalbimi akla kara arasında bir yere gömdün
Ellerini düşündüm uzun uzun
Alev alev yakan avuçlarımı
Sonra yanaklarını, sonra dudaklarını
Teninin sarhoş eden kokusu
Yok kahredemez beni ne ellerin ne gülüşün

Gözlerin geldi aklıma gözlerin,
O abu hayat, o güleç, o çakır gözlerin
Sustu bütün kelimelerim.
Gözlerin cennetim, gözlerin cehennemim
İşte benim tek gerçeğim.
24.05.1984