Git... Şiiri - Poyraz Can

Git…
Ama birlikte sustuğumuz
O şiiri kimseye okuma.
Orada bir dize var ya hani
“ gözlerin ömrüme değdi ” diye başlayan
O sadece bizimdi.
Sana bakarken kendimi unuttuğum tek yer orasıydı.

Git…
Ama kendine iyi davran.
Ama senin gittiğini kimse anlamasın benden.
Ben susarak anlatacağım her şeyi.
Ama son kez tut ellerimi…
Bırakmak için değil bu defa,
hatırlamak için…

Git…
Ama bil ki,
gidişin benim için bir son değil sadece
Hiçbir zaman başlamamış bir hayatın
hiç bitmeyen bekleyişidir.

Git…
Ama kokumu alıp götürme odalardan.
Yastık izinde kalayım,
Beni unutarak değil,
beni yaşatarak git.
Sana ait bir şarkı varsa çal
ama sonuna kadar dinleme.
Bırak içinde hep yarım kalsın bir nakarat.
Çünkü ben hep yarım kaldım sende.

Seninle tamamlanmayan bir şiirdim ben.
En güzel yerinde kesilmiş bir cümle,
En çok sevilmesi gereken anda susulmuş bir kalp.
Sana "kal" diyemedim…
Ama içimden de hiç göndermedim seni.

Git…
Ama bana dokunduğum eller
başkasına dokunmasın.
Ben seni öyle bir yerden sevdim ki,
hiç kimse oraya ulaşmasın istedim.

Git…
Bir gün dönersen eğer yerin hep boş kalacak
Çünkü seninle yaşanmış her şeyi
bir anı gibi taşıyacağım içimde.
Kimseye göstermeden,
kimseye anlatmadan…

Ve bir gün, biri sana
" Seni en çok kim sevdi "
diye sorarsa
cevap verme..
Poyraz yeli esti... ben savruldum dersin...