Çok şey yazıldı aşka, cümlelerin en hası,
Eylem mucize değil, beynin algoritması.
Son damlası savaşsa, fikrimin gerillası,
Kaderde yoksa biter, kelebeğin rüyası.
Kim ister efkârlı kalp, umutsuz bir hasreti,
Bu dünyada yaşamak, arafı ve ahreti.
Çekilmiş göze perde, göstermez vahameti.
Tüm dengeleri bozdu, afetin muhabbeti.
Karardı kubbe âlem, dönüştü bütün iklim.
Büküldü koca çınar, aldı deforme biçim.
Meselâ yeşil değil, bahçede, baharda çim.
Bilhassa karanfilden, küslük beklememiştim.
Döküldü tüm yapraklar, ağaç, dal kaldı üryan,
Ey benim yitik düşüm, benim biçare hülyam.
Unut dedi hissiyat, umursamadı kimyam.
Nağmesi bile hazin, güfte, makam hep hüzzam.
Hayat kısa takılma, bak dalgana, gül, eğlen,
Çalınmamalı senden, hile ile ve cebren.
Ne aşıklar yaşadı, geriye kalan evren,
Çok nefesler üflendi, mezarda şimdi Neyzen.
Yanlış cümle mi çıktı? bilmeden incittiğim?
Bütün secdeler sana, mabutum, biriciğim.
Yalnız bilseler bile, ben ve aşkım bir çifttim.
Yol buraya kadarsa, Peki!.. "Gittin ve bittim."
6.07.2025
Çardak/DENİZLİ
Kayıt Tarihi : 25.05.2026 20:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!