Dağ Gülü Şiiri - Paslı Hançer

Dağ gülü!... Gülüşü bile hüzünlü.
Yakmaz mı canını Tiryal Dağı' nın rüzgârı zirvede,
Yokmu kavuşası gönlünün, ne gerek var ki hicrete?
Bak yine, yeniden, tekrar, mükerrir gün bitmede,
Ay bile her gece gökyüzünde yıldızlarla sevişmede.

Büyülü!.. Alna düşer kâkülü.
Nedir müsebbip? Seni yalnız ve zirvede kılan?
Kim eşti toprağını? göster bana, hangi kara yılan?
Neden bu kısık figân, rüzgârlarla boğulan?
İbadetim sanadır, ben cennetten kovulan.

Mühürlü!.. Suskun bekler Eylül'ü.
Çatıkmı kaşların görsem lâkin gizliyor perçen,
Yine de yakışır sana ey kanadı kırık serçem.
Tutuklu dirensemde, hasretindir kelepçem,
Yokki elimde sağlam, geçerli bir gerekçem.

6.07.2025
Çardak/DENİZLİ