Bakma kalabalığa, herkes yalnız aslında,
Kaf dağındadır ruhu, erişilmez aklınca.
Pembe görünür fakat, tek renk değil kâinat,
Beklediği gibi çıkmaz, girdiği o mülâkat.
Bütün lütuflar sana verildi zannedersin,
İyisi yoktur senden, sen yegâne bedensin.
İnanır yürek bazen, yanlış beşeriyete,
Görüntüyle aldatır, oynar masumiyete.
Sıralanır vitrine, sevdiği oyuncaklar,
Kırsa tahta kolunu, umursamayacaklar.
Bugün canı ne ister? Hangisiyle oynasa?
Bakalım neler varmış, eğlenceli torbada.
Yaktı mı yoksa seni? Oynadığın o çakmak?
Uyarmadı mı annen? Kurcalama be ahmak.
1.08.2025
Çardak/DENiZLi
Kayıt Tarihi : 25.05.2026 20:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!