Gitmeyi Öğreniyorum Şiiri - Zeynep Ceylan

Gitmeyi Öğreniyorum
Gitmeyi öğreniyorum,
Düşe kalka, yorulsa da dizlerim.
Her sarsıntı bir iz bırakıyor ruhumda,
Her ayağa kalkışta biraz daha büyüyorum.

Yollar engebeli, rüzgar tersinden esiyor,
Bazen tutunacak bir dal arıyor ellerim.
Ama biliyorum ki menzil değil, yürümek asıl mesele,
Kendi adımlarımın yankısında kendimi buluyorum.

Düşmekten korkmuyorum artık,
Çünkü her yer çekimi bir yükseliş müjdesi.
Gitmeyi öğreniyorum ağır ağır,
Yaralarımı sararak, eksilerek ama öğrenerek.

Bavulumda sadece yaşanmışlıklar,
Gözlerimde henüz dinmemiş bir yağmur...
Geride bıraktığım gölgeler fısıldarken,
Yolun sonunu değil, tozunu seviyorum.

Artık ne durmak bir liman, ne dönmek bir çare,
Kendi içimde yeni bir iklim kuruyorum.
Adım adım, nefes nefese, sessizce;
Ben gitmeyi, en çok kendime varırken öğreniyorum.