seninle ölümden konuşmayacağız uzun zaman
çünkü insan
mutsuz olduğu şeyin adını söylemekten korkuyor bazen
sen kahveni karıştıracaksın dalgın dalgın
ben dışarıdaki yağmura bakacağım
ikimiz de aynı şeyi düşünüp
başka cümleler kuracağız
bir gün
evin içindeki sessizlik değişecek yalnızca
eskisi kadar hızlı yürümeyeceğiz mesela
sen merdivenleri dikkatli ineceksin
ben sana belli etmeden yavaşlayacağım
çünkü sevgi biraz da
birbirinin eksilen tarafına yetişmektir
akşam haberleri açık kalacak yine
dünya kendi gürültüsünde kırılacak
biz küçük bir masanın başında
çorbanın tuzunu konuşacağız
ve kimse bilmeyecek
iki insanın birbirini kaybetmeden sevmesinin
ne kadar büyük bir savaş olduğunu
bazen korkacaksın biliyorum
ben de korkacağım
ama bunu birbirimize söylemeyeceğiz
çünkü bazı endişeler
ses edilince büyüyor
o yüzden sen uyurken
nefes alışını dinleyeceğim yine
hayatın hâlâ burada olduğuna inanmak için
bir gün ellerin titrerse eğer
çayı ben dolduracağım
sen unutursan bazı şeyleri
ben ikimizin yerine hatırlayacağım
çünkü aşk
hep aynı yerde buluşmak değildir
bazen biri yorulunca
ötekinin biraz daha güçlü durmasıdır
ve olur da bir gün
aynı pencereye son kez bakarsak
ben yine hiçbir şey söylemeyeceğim
çünkü insan en derin vedaları
bağırarak yaşamıyor
yalnızca içine uzun bir gece çöküyor
ama hayır
bu şiirin adı ölüm değil
çünkü seninle yaşlanmayı düşünürken bile
içimde hâlâ küçük bir umut yanıyor
bir lambanın sabaha kadar sönmemesi gibi
usulca
inatla
seninle.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 23.05.2026 15:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!