Topla saçlarını, rüzgâr esmesin,
Gözlerinde meçhul bir yolculuk var.
Sırrını bu şehir artık bilmesin,
Gidişin şimdiden içimi yakar.
Ben senin kıyında dökük bir liman,
Sen dalgalar gibi hep uzaklaşan.
Beni terk ettiğin o soğuk zaman,
Benim yokluğunla her gün savaşan.
Sus, bir şey söyleme, sadece dinle,
Çekilir sularım adım atınca.
Ben yaşamayı buldum bak seninle,
Karanlık çöküyor surat asınca.
Bütün denizleri sığdırdın göze,
Bir damla yaş olup süzülme n'olur.
İnanma ayrılık denen o söze,
Gitme kal deniz kızı, can boğulur.
Kayıt Tarihi : 13.08.2026 21:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Gitme kal deniz kızı




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!