Güneş doğduğu yerden batıyor içimin kentlerinde
Sonsuz bir ızdırapla uzandığım karanlıklarda
Düşüyor tutunduğum yıldızlar.
Dilekler tutuyor insanlar düşen yıldızlarımın ışıklı ölümlerine
İntihar süsü verilmiş ceset yüreğime biçilmiş kefenler
Sarmaya kâfi değil,
Her doğuruşta öldürülen çıkarsız inanışlarımı.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
