Güneş doğduğu yerden batıyor içimin kentlerinde
Sonsuz bir ızdırapla uzandığım karanlıklarda
Düşüyor tutunduğum yıldızlar.
Dilekler tutuyor insanlar düşen yıldızlarımın ışıklı ölümlerine
İntihar süsü verilmiş ceset yüreğime biçilmiş kefenler
Sarmaya kâfi değil,
Her doğuruşta öldürülen çıkarsız inanışlarımı.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
