Yokluğunda hiçbirşeyin ısıtamadığı güneş,
yokluğunda hiçbirşeyin aydınlatamadığı ışık,
yokluğunda hiçbirşeyin anlamının kalmadığı aşk..
İyi ki varsın.
Gece gözlüm,
hadi sil gözlerindeki hüznü,
çünkü senin gözlerindeki yıldızlar,
yüreğimin gökyüzü.
Adrese ulaşır mı yazılanlar bilinmez...
Bir dünya ki bu,
silinse de tüm yazılanlar,
-insan bu dünyaya gelmeden çok önce yaratıldığındandır belki-
kelimeler aslında asla silinmez...
Bir meydan muharebesidir yaşamak,
kazanmak istiyorsan savaşacaksın.
Atacaksın yüreğinin sınırlarından umutsuzluğu,
tüm karanlıkları yok edene kadar durmayacaksın...
Her yitirdiğin cephede azalacak umutların, sevinçlerin, hayallerin belki,
ama vazgeçmeyecek,
Kapandı gözleri
ve güneşi batıverdi yüreğinin,
karanlıklar içinde öylece kalakaldı...
Etrafında uğursuz uğultular...
Korktu.
İnsanın güneşi umut ve hayata tutunabilmektir her şeye rağmen,
Bir ses duyuyorum uzaklardan,
beni çağırıyor,
çığlıkları yankılanıyor yalnızlığımın,
ben susuyorum...
Bir ışık arıyorum yüreğimde,
karanlığımda kaybolurken
Hayat,
güneşin doğuşu ile batışı arasında geçen zaman mı,
yoksa umutlarımız ile keşkelerimiz arasında yaşanan mı..
40. odadayım,
heryer kapkaranlık...
Doğrusu buraya gelmeyi pek sevmiyorum,
ama belki yaşadığımı hissetmek,
belki de korkaklığımı yenmek için,
kendimle yüzleşmek için uğruyorum bazen...
Yeni bir sayfa açılır güneşin her doğuşuyla ömrümüzde
ve düşüncelerimizle o yazılır,
ne varsa yüreğimizde..
Hayata küsmek, her şeye isyan etmek,
vazgeçmek ve kaybetmek bizim elimizde...
Ve bizim elimizde ayağa kalkmak,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!