Git Şiiri - Esmanur Tasalı

Sevgiler kine dönüşüyor cevapsız sualler karşısında. Saygı, sevgi, aşk, ihtiras, arzular… Bir bir uçup gidiyor, hiç var olmamışçasına. Yerini boş bırakmıyor; tam zıttıyla doldurarak… Daha dün can vereceğin, eriyip bittiğin duygularını kusuyorsun tüm öfkenle. Arındıramıyorsun kalbini, o en güzel duyguları çürüttüğü için söküp atarken içinden.

Vefa hissetmek yerine kin duyuyorsun. Oysa o, seni kendinden kurtarıyor; özgür bırakıyor.

Arındırıyorum kalbimi aşkının zehirli sarmaşığından. Var git, çıkma yoluma. Senden daha acımasız olurum. Kalbimin kan hakkı kısas istemez, fazlasını ister. Soğumaz.

O hâlde özgür bıraktığın esirinden gayrı, git. Sonsuza git. İçinde bu yükle git.

E.T.