Sevgiler kine dönüşüyor cevapsız sualler karşısında. Saygı, sevgi, aşk, ihtiras, arzular… Bir bir uçup gidiyor, hiç var olmamışçasına. Yerini boş bırakmıyor; tam zıttıyla doldurarak… Daha dün can vereceğin, eriyip bittiğin duygularını kusuyorsun tüm öfkenle. Arındıramıyorsun kalbini, o en güzel duyguları çürüttüğü için söküp atarken içinden.
Vefa hissetmek yerine kin duyuyorsun. Oysa o, seni kendinden kurtarıyor; özgür bırakıyor.
Arındırıyorum kalbimi aşkının zehirli sarmaşığından. Var git, çıkma yoluma. Senden daha acımasız olurum. Kalbimin kan hakkı kısas istemez, fazlasını ister. Soğumaz.
O hâlde özgür bıraktığın esirinden gayrı, git. Sonsuza git. İçinde bu yükle git.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Öyle miymiş
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta