Geri sayım dan sonsuzluğa Şiiri - Gece G ...

Geri Sayımdan Sonsuzluğa

5... 4... 3... 2... 1... 0...
Beş...
Kalbim ellerinde... Ne olur düştüğü yerlere bırakma. insan, en çok sevdiğinin avuçlarında kırılır.

Dört...
Sıkma onu... Sevgi, yumrukta değil, merhamette yaşar. Bir kalp incinince sesi çıkmaz, ama ömrü boyunca kanar.

Üç...
çok seviyorum seni... Gökyüzü dar geliyor bu sevdaya. Yıldızlar bile adını taşımaya çalışırken yoruluyor.

İki...
Hadi... Düşlerimizden bir füze yapalım. Dünyayı ardımızda bırakalım. Ay'da küçük bir ev kuralım. Duvarlarını sarılışımız örsün, çatısını umut kaplasın.

Bir...
Orada ne ayrılık olsun, ne gözyaşı, ne de "elveda" kelimesi. Sadece sen, sadece ben, ve sonsuzluğa uzanan tek bir sevda...

Sıfır...
Füze ateşlendi...
Dünya küçücük bir mavi noktaya dönüştü. Ama sana olan sevgim, evrenin tamamını doldurdu.

Ay'ın sessizliğinde kalbinin sesini dinledim. Meğer bütün ömrüm, o ritme yetişmeye çalışmakmış.
Bir avuç ay toprağına umutlarımızı ektik. Her sabah yıldızlar çiçek açtı.
Geceleri Dünya'ya baktık uzaktan. İnsanlar telaşla yaşarken, biz birbirimizin gözlerinde sonsuzluğu bulduk.

"Bir gün yıldızlar sönerse, güneş yorulursa, evren bile son nefesini verirse... Ben yine seni sevmeye devam edeceğim."
benim sevgim, bir ömre sığacak kadar küçük değildi.

Sen... Kalbimin attığı yer, nefesimin sebebi, dualarımın kabul olmuş hâliydin.
eğer bu sevda gökyüzüne de sığmazsa...
Yeni galaksiler kurarız.

Her galaksiye bir hatıramızı bırakırız.
Her yıldıza bir öpücük,
Her gezegene bir "Seni seviyorum,"
Her sonsuzluğa ikimizin adını yazarız.
Derken...
Yakıt bitti.
Füze sustu.

Oysa bizim sevgimiz, ilk kez o zaman konuşmaya başladı.
Ay şahit oldu, yıldızlar sustu, sessizlik bile bizi dinledi.
Elini tuttum.

gözlerinin içine bakıp dedim ki:
"Bir gün bu evren de yaşlanacak... Yıldızlar birer birer sönecek. Ay gökyüzünden çekilecek. Güneş son ışığını da bırakıp gidecek.
ben... O son karanlığın içinde bile adını sevmeye devam edeceğim."

sen, bir ömürlük sevda değilsin.
Sen, ölümün bile ayıramadığı tek mucizesin.
eğer bir gün kıyamet koparsa...
Bütün gezegenler savrulurken, galaksiler parçalanırken, zaman son sayfasını kapatırken...
Ben, son nefesimde bile avuçlarını arayacağım.

Bulursam...
Bir kez daha sayacağım:
5... 4... 3... 2... 1... 0...
Bu kez kalkacak olan bir füze olmayacak.
Bu kez, iki kalbin duası sonsuzluğa yükselecek.
bize yeniden bir ömür verilirse...
Ne Dünya'yı isterim, ne Ay'ı, ne yıldızları, ne de kâinatın bütün ihtişamını...
Ben yine seni isterim.

anladım ki;
Aşk, bir yere ulaşmak değil...
Kiminle sonsuzluğa yürüdüğündür.
Benim sonsuzluğum sensin.
bu geri sayımın sonunda,
başlayan tek şey...
Sana olan aşkımdır.