Gençlik Meğer Geçermiş Şiiri - Nehir Gibi

Bilmezdim meğer hayat su misali,
Günlerimin arasından akıp gidecek.
Göz açıp kapayıncaya dek,
Bir görünüp bir kaybedecek.

Bilmek lazımmış değerini;
Geçtikçe zaman, gençliğin.
Farkına varmamışım, toycasına.
Aklım hâlâ gençliğimdedir oysa.

Hayatın tüm heyecanını bırakmışım,
Yüreğimi hızlandıran gençlik aşkımda.
Ne çok tadı varmış yaşamanın.
Yaşadıkça varamamışım hazzına.

Bir beyaz güvercin misali,
Uçarken farkında değilmişim kanatlarımın.
Uçamayınca özgür kuş mutluca,
Anlarmış kanatlarının eksikliğini.

Arada mutluluk geldi mi hayata,
Hatırlatır gençliğimin sevincini.
Bir daha o kadar içten gülmeyince,
Gençliğin gittiği vurur kafama.

Günler geçmiş her koparılan takvim yaprağıyla.
Ne çok yaş almışım meğer farketmeden.
Sevdiklerim de gitmiş birer birer.
Gençliğimden kalan bir benmişim.

Ne çok değişmişim meğer.
Kuzguni saçlarımdan geriye kalan,
Yalnız şakaklarımdaki beyazlar.
Aynalar da bakmıyor artık eskisi gibi.

Her geçen yıl ne çok şey yüklenmiş omuzlarıma.
Ne de zormuş meğer annemin yokluğu.
Yokluğunda ben de eksildikçe,
Gençliğimin tazeliği gelir gözüme.

Ne de hoş günlerdi yaşadığım.
Daha baharındayken gençliğimin,
Bilmem gerekirmiş kıymetini.
Güç de olsa farkettim.
Gençlik meğer geçermiş.

N. Y.