Hiç okur musun kitapları, hayatları, insanları?
Sadece sayfaları kastetmiyorum.
Bir insanı, bir insanın içini okuyabilir misin?
Bazen zor gelir hayat.
Her şeyin üstüne geldiğini hissedersin.
Aynanın karşısına geçtiğinde,
Yıkık ve biçare hissedersin.
Bazen zor gelir hayat.
Bir kız sevmiştim, bir zaman.
Daha on yedisindeydi, gencecik.
Taze bir bahar dalıymışçasına,
Etrafına umut saçardı.
Daha çocuktu, küçücük;
Gözlerin uzaklara dalmış, bilinmez diyarlara.
Canın bir parça yaşamak çekiyor görüyorum.
İçten bir ahh çekiyorsun.
Canından bir parçan mı var soluğunda?
Bana değiyor, ben hissediyorum.
Yüreğim sızladı bir ahınla, çok mu acıyor canın?
Ruhunun derinliklerinden bir ses geliyor;
Tanınmayacak kadar güç, en derinden.
Üstü kapatılmış, geçmişin yankısıdır bu.
Hatırlatmak istedikleri varmış gibi haykırıyordu.
Duymuyordun, belki de istemiyordun;
Bilmezdim meğer hayat su misali,
Günlerimin arasından akıp gidecek.
Göz açıp kapayıncaya dek,
Bir görünüp bir kaybedecek.
Bilmek lazımmış değerini;
Yaşayacaksın hayatı sahiden.
Dönüp bakınca ardına,
Kesik kesik yaşanmışlıklar görmeyeceksin.
Gönlünden geçtiği gibi yaşayacaksın.
Hayat kısa, sen görmeden geçecek.
Kimi kızlar vardır görünmez olan
Sanki göğüs kafesleri boş
Kalpleri yok sayılan kimi zaman çalınan
Uğruna zamanın akmadığı kızlar
Her köşede izleri bulunan
Ne zor olsa gerek,
Bir kız çocuğunun kurduğu hayallerin gerçek olmaması.
Oysa o inandırmıştır kendini, pespembe hayatlara.
Uzak diyarların bir masalı olsa gerek.
Mutluluk dolu yaşamlar.
Hayat senin kaleminden akacak
Tıpkı gözlerindeki nehir gibi
Ve dudaklarındaki sözcükler
Tâbi kalbinden geçenler de
Aşkı da unutmamak gerek




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!