Alleben Deresi boyandı kana,
Gencecik yigitler çıktı meydana,
Ateş düştü her ocağa, her dama,
Vatanımı, yurdumu Antep koruyor.
Şehit Kamil, Şahin Bey daha niceler...
Bir cümle ile başlar her şiir,
Aşılmaz denen o uzun yollar minik bir adımla.
Bir bebek çığlığı ile başlar bu koca hayat,
Ve son bulur içe çekilen hüzünlü bir ahla.
Gözlerin ne zaman düşse aklıma
Kelebekler uçuyor oradan oraya.
Çarpıyor hiç durmadan kalbim,
Şarkılar söylüyor bütün dünyaya.
Ellerin ne zaman düşse aklıma
Gün gelir de bir gün cayarsam senden
Açmazsam o kapıları büyük bir aşkla, her çaldığında
Ya da değmezse parmaklarım usulca o çok sevdiğim parmaklarına
Bil ki ölmüşüm.
Ne kadar uzağa gitsem de yanındır evim
Bir çocuk var orada
Düşerken üzerine bombalar,
Ölüm kokarken her taraf
Ağlayan bir çocuk var.
Bir çocuk var orada
Bir yıldız kaydı gökyüzünden
Bir yaprak süzüldü usulca yere
Bir yağmur damlası düştü
Bir çocuğun avuç içlerine.
Seni düşündüm ben yine,
Bir gün gelsen uzak diyarlardan
Özledim desen
Hep sevdim desen
Sen gitsen de ben yaşadım desen
Ama yarım
Ama eksik
Gittiğinden beri gülmedi yüzüm
Ne tarafa dönsem, her yanım hüzün
Gelsen de görsem bir o güzel yüzün
Her şeyim tamam bir tek sen yoksun
Özlemin var gözün gördüğü yerde
En derin hislerle bakıyorum sana
Kah çok aşık deli divane
Hah elim yakanda bir nefretle
Ortası yok bu aşkın anladım ,
Ben sana hep uçurumun kıyısında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!