Alleben Deresi boyandı kana,
Gencecik yigitler çıktı meydana,
Ateş düştü her ocağa, her dama,
Vatanımı, yurdumu Antep koruyor.
Şehit Kamil, Şahin Bey daha niceler...
Bir cümle ile başlar her şiir,
Aşılmaz denen o uzun yollar minik bir adımla.
Bir bebek çığlığı ile başlar bu koca hayat,
Ve son bulur içe çekilen hüzünlü bir ahla.
Gözlerin ne zaman düşse aklıma
Kelebekler uçuyor oradan oraya.
Çarpıyor hiç durmadan kalbim,
Şarkılar söylüyor bütün dünyaya.
Ellerin ne zaman düşse aklıma
Ne yazsam boş
Ne yazsam eksik
Kalem seni anlatmaya yetmiyor
İçime yaydığın o eşsiz güneş
Hem ısıtıyor hem aydınlatıyor.
Gün doğmadı o gün bana
Çalan telefon Annemden
Dedi güçlü olacağız
Ruhum sarsıldı derinden
Babam gitti gelmeyecek
Halen anarım adını
Her olaya bir sözün var
Sen hayatta olmasanda
Üzerimde hep gözün var
Babamdır o yüksek dağım
Gün gelir de bir gün cayarsam senden
Açmazsam o kapıları büyük bir aşkla, her çaldığında
Ya da değmezse parmaklarım usulca o çok sevdiğim parmaklarına
Bil ki ölmüşüm.
Ne kadar uzağa gitsem de yanındır evim
Bir çocuk var orada
Düşerken üzerine bombalar,
Ölüm kokarken her taraf
Ağlayan bir çocuk var.
Bir çocuk var orada
Bir yıldız kaydı gökyüzünden
Bir yaprak süzüldü usulca yere
Bir yağmur damlası düştü
Bir çocuğun avuç içlerine.
Seni düşündüm ben yine,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!