Gençlik - Hikâyem Şiiri - Mesut Tütüncüler

Yağmur yüklü buluttum; tiftik, tiftikti özüm
Göğe örtü çekildim; siz ebetten bildiniz.
Canım, sevgili gençlik; birden karardı yüzüm
Ağladım, çok ağladım; siz rahmetten bildiniz.

Bu halimi anladığınız gün, (hiç) kaybolmadım.

Yemyeşil bir ormandım; boydan boya uzandım.
Belki zirvem aldattı; ovalara dayandım.
Gençlik; ben, yalnızca gönüllerde dolandım.
Buraya varışımı siz nimetten bildiniz.

Bu halimi de anladığınız gün (hiç) solmadım.

Yedi gök, yedi renkten, hem de kat, kat çıkıldım.
Bazen sapıldım; aklın kurgusundan sıkıldım.
Yolun sonuna değdim; ah, gençlik, artık yıldım...
Burada kalışımı siz ülfetten bildiniz.

Bu halimi anladığınız gün, ben (hiç), hiç olmadım...

12.1.2022