Gelse Yağmur Şiiri - Kenan Gezici

Gülümse can iyileşiversin yaram.
Dinsin acım gelsin içime bahar.
Seviyorum diye hep yaralandım.
Örselenmek bir yana, hiçe sayıldım.
Örtü olarak görüldüm uzunca bir süre.
Yoruldum birçok kez, hep severken.
Tufandan kaçanlara oldum sığınak.
İçinde yağmur olmayanlara baktım.
Oldum sığınacak mekân onlara.
Doludan kaçacak yerleri olsa.
Ben bunları yaşamayacaktım beklide.
Sonra uzak yerler girdi araya.
Çok uzunca zaman, uzunca bir ara.
Uzak durdum gönüllere, ben uzak.
Sonra sen geldin elinde ay ışığı.
Sana gülümsüyor bak hep içim.
Yalandan, sahte masalların olmadı.
Bol keseden dağıtılan ümitlerin.
Yalana bulaşmış, olmadı sözlerin.
Sonra seni sevdim, kimse bilmeyecek.

Kenan Gezici 09/04/2026