Geçmişin rüzgârı Şiiri - Murat Ülkü

Geçmişin rüzgârı dindi sanma, yönü değişmiş fırtına,
Tozlu raflarda kalsın anı, bakma mazinin ardına.
Bugünün ağır yükü sığmaz, dünün eski tartısına;
Bilesin ki; sönmüş külle bugünün közü yakılmaz.

Zaman hırçın bir nehirdir, akar gider avucundan,
Hatalar ruhu terbiye eder, tutar en uç ucundan.
Gönül borcunu öderken her şafak sitem burcundan;
Bilesin ki; giden o gemi, bir daha geri dönmez.

Hangi yolu seçsen bir yan hüsran, bir yanın uçurum,
Bazen tek bir gülüşle darmadağın olur huzurum.
Kendi ördüğün zindanda yaşarken şu son durum;
Kaybedilen, kazandığına değmiyorsa; yaşanmaz.

Gözyaşı kurusa da sızısı kalır en derinde,
Sözler paslı bir hançer gibi bekler hep yerinde.
Durmuş saatler bile vaktin küskün bir seherinde;
Doğruyu söyler de; yalanla hakikat barınmaz.

Açma eski defterleri, rüzgâr tozunu dağıtır,
Kırık umutlar insanı en kuytularda yanıltır.
Tek onurlu bir tercih, bin dertten seni arındırır;
Zira sahte gölgelerde, hakikat asla barınmaz.

Vefa bir borç değil, yüreğin en saf, duru sesidir,
Hayat, ilk nefesle son durak arasındaki bestedir.
İnsan, kendi kaderinin mahkumu hem efendisidir;
Emekle sulanmayan hiçbir yara, kendiliğinden sarılmaz.

Gölgen bile terk eder seni, karanlıklar çöktüğünde,
Dostun kim olduğu belli olur, dizin büküldüğünde.
Kendi iç sesini sükûnet kucağında duyduğunda;
Dünyayı kandırsan da, vicdan asla kandırılmaz.

Fırtınadan korkma, sadece rotanı doğru tayin et,
Kaybettiklerin yük değil, sana birer emanet.
Kazanmak dediğin, bazen edeple gelen sabretmektir;
Zira sabırsız gönüllerin menzilinde huzur bulunmaz.

Gelecek beyaz bir sayfa, kalem senin elindedir,
Keşkelerin pası kalmasın, o titreyen dilindedir.
Aşkı da acıyı da yaşa, her şey kendi dengindedir;
Zorla güzellik olmaz, sevgi prangaya vurulmaz.

Bilesin ki; yolun sonu zaten bellidir, geçilmez,
Ömür dediğin bir rüzgâr, bir daha geri gelmez.
Seçimlerinle parla, ruhun kederi bilmez;
Değsin ki her şeye, gönül ebediyen yorulmaz.