Geçmiş zaman Şiiri - Tolga Köksal Can Yo ...

Gayr-i müşkül dolaşırken damarımda kan aheste
Derinlerde iz bırakıp fark etmeden geçmiş zaman
Ağır ağır, yavaş yavaş, tüketerek her nefeste
Ömrümüzü yudum yudum, bir su gibi içmiş zaman

Unutursun bu Dünya’da tattığın her ziyafeti
Soyundurup üzerinden saf kumaştan kıyafeti
Ve incecik sarar teni beyaz bezin zarafeti
Reva görüp üstümüze, sade kefen biçmiş zaman

Dokunmadan ağlıyorsan, hıçkırarak bağır bağır
Gür sesini duyan yoksa; herkes körse, herkes sağır
Ve üstüne geliyorsa tüm duvarlar ağır ağır
Hiç şüpheye mahal yoktur, bil ki seni seçmiş zaman

Yaralamış Can Yoldaş’ı yüreğine tesir etmiş
Alıkoymuş hürriyeti bir lokmaya esir etmiş
Yaşamadan yaşlanmışım, bak yaşım kaç küsür etmiş
Bir telaşla tükeniyor, meğerse bir hiçmiş zaman